Przemyśl-Wiedeń.

Tramwaj w Wiedniu

Podróże od pewnego czasu zaczęły wprawiać mnie w zupełnie inne stany niż kiedyś. Może to jest spowodowane tym, że rzadziej jeżdżę, lub faktem tego, że będąc dzieckiem liczyła się dla mnie tylko dobra zabawa. Kwestie egzystencjalne jeszcze nie kwitły. Teraz prawie każdy dłuższy niż kilkugodzinny wyjazd do domu, jest dla mnie okazją do zastanowienia się nad swoją życiową drogą. To symbol - wieczne podróżowanie, poszukiwanie i dążenie do celu, który jest oddalony o setki kilometrów. Pragnę dotrzeć do celu, jednak nie jest moim celem wieczne błądzenie i tułaczka. Podróże są po to, by móc spojrzeć na swoje życie z innej, bardziej odległej perspektywy, zastanowić się, dojść do pewnych wniosków, a potem z ulgą wrócić do swojego domu. Pragnę mieć swoje miejsce na ziemi, do którego będę wracać. 

Zauważyłam też, że zawsze kiedy w moim życiu staję przed koniecznością wybierania, wtedy pojawia się możliwość wyjazdu. Wyjazd cholernie pomaga. Im dalej od miejsca zamieszkania, tym głębiej w swoje wnętrze. Tak było też i tym razem, tym bardziej, że nie znając nikogo wyruszyłam na wycieczkę do Wiednia. Zakochałam się w tym mieście i odkryłam kilka interesujących rzeczy o sobie. Rzeczy, o których zawsze wiedziałam, że są, tylko zapomniałam lub nie zdawałam sobie sprawy, że mogę je robić lub bałam się. Pisać, podróżować, przekazywać innym wiedzę. 

Powstrzymują mnie dwie rzeczy. Strach, że się nie uda oraz, że nie jestem zbyt dobra, by móc to robić. Chyba nikt nie jest od razu doskonały w tym, co robi, wszystkiego należy uczyć się po kolei. Tak samo jest z podróżowaniem. Nawet jeśli stać Ciebie na samolot, i tak musisz podjąć odpowiednie kroki, by zakupić bilet, dojechać na lotnisko, przebyć trasę, potem wysiąść, odbębnić formalności i dopiero wtedy znaleźć się w miejscu docelowym. 

Jednak przeważnie wygląda to zupełnie inaczej. Wycieczkę na większą grupę osób planuje się co najmniej z dwu-trzy miesięcznym wyprzedzeniem. Ludzie nie zdają sobie sprawy ile wysiłku trzeba włożyć w przygotowanie takiego wyjazdu. Zaplanowanie trasy, przeliczenie kilometrów, maile, telefony, rozmowy, jeszcze raz maile i telefony, wyszukiwanie odpowiednich miejsc noclegowych, wysyłanie zapytań, ustalanie WSZYSTKIEGO, zbieranie pieniędzy, niekończące się kalkulacje i przygotowania. Potem okaże się, że i tak ktoś nie dopełnił formalności, nie wpisał wszystkich danych, coś wypadło w trakcie i plan wycieczki przesuwa się o godzinę. Koniec końców wszyscy są zmęczeni i zadowoleni wracają do domu - a o to przecież chodzi :)

O to chodzi we wszystkich podróżach, by wyjechać i móc cieszyć się tym, że wraca się do domu biedniejszym w portfelu i bogatszym w duszy :)