Nie wierzę w to, że gdzieś pasuję, a chcę pasować. Chcę być w miejscu, gdzie mogę się rozwijać, robić coś dla innych a tym samym dla siebie. Nie ma to dla mnie znaczenia, czy to będzie moja firma, czy czyjaś - dopóki będę mogła robić to, co chcę. Nie zależy mi w tej chwili na pieniądzach, chcę coś robić - po prostu. Coś dobrego. Skąd wziął mi się w ogóle pomysł na to, że tylko jeśli sama założę coś swojego tj firmę, to będę mogła robić to, co chcę - czyli pomagać innym, szkolić i organizować wyjazdy szkoleniowe? Właśnie o to mi chodzi - o połączenie turystyki z poznawaniem siebie, rozwojem i nabywaniem umiejętności. Bardziej zależy mi na wyjazdach, gdzie człowiek będzie mógł dowiedzieć się czegoś o sobie, poprzez miejsce, do którego pojedzie. Pielgrzymka do ziemi świętej umysłu i duszy. Absolutnie nie wierzyłam w to, że mogę korzystać z tego, co ktoś zrobił, że mogę budować coś, co ktoś zaczął, że mogę rozwijać się i płynąć w tym samym kierunku, dlaczego nie? Przecież chodzi mi dokładnie o to samo - może stwierdziłam, że nie ma tam miejsca dla mnie, bo przecież jest tak mało przestrzeni w tym pokoju, przecież jest tak niewielu. Nie trafiało do mnie, że oni mogą więcej, a ja mogę więcej z nimi. Chcę budować, chcę pomagać, chcę coś od siebie dać. Po co mi w takim razie firma? Uparłam się na swoją firmę dlatego, bo nie wierzyłam w siebie, oraz nie wierzyłam w to, że mogę komuś się przydać. Niesamowite! I smutne.
Nie wierzyłam w to, że mogę robić coś z kimś, przez dłuższy czas, myślałam, że mogę ewentualnie przyjść, pobyć a potem iść dalej swoją drogą. Nie wierzyłam, że zasługuję na to, by móc pozostać na dłużej w jednym miejscu.
Chcę coś rozwijać z kimś, niekoniecznie mam ochotę poświęcać kilka kolejnych lat mojego życia na budowanie czegoś od nowa, bez jakiejkolwiek wiedzy, chcę po prostu móc realizować swoje pomysły - a te pomysły są związane z przekazywaniem wiedzy. Mam do tego predyspozycje i wiem o tym. Czuję to.
Jak widać po powyższych przemyśleniach - potyczka z wyborem własnej drogi trwa. Pojawia się ciągle pytanie w czym jestem dobra, w czym się spełnię, gdzie wykorzystam swój potencjał oraz gdzie się rozwinę. Nie pozjadałam wszystkich rozumów, im więcej wiem, tym mniej wiem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz